We will remember them

Mijn moeder werd geboren in 1941 in Oosterbeek. Dat juist daar drie jaar later het heetst van de strijd zou zijn, wisten mijn opa en oma toen nog niet. Wel was het een grote zorg voor met name mijn oma dat dit vijfde(!) kind op zo’n ongelukkig tijdstip ter wereld kwam. Regelmatig moesten ze met een meisje van 7, een tweeling van vijf, een jongetje van drie en een baby de kelder in vluchten om te schuilen voor bombardementen.

Onze verbeelding gaat tegenwoordig meestal niet meer naar dat verleden, maar naar Syrië, Irak en Rusland. Toch zou ik willen pleiten om dit stuk geschiedenis door te geven aan je kinderen, ook al is het inmiddels 70 jaar geleden.

Al is het alleen maar omdat zovelen zichzelf opgeofferd hebben voor een land dat ze niet kenden. Vrijheid bevochten op plaats en een tijdstip, van hogerhand bepaald, waar ze als ratten in de val kwamen te zitten. Vele jonge mannen van begin twintig lieten het leven daar. Read more

Ships that pass in the night

Dat is de frase die men vaak gebruikt voor vriendschappen die geen stand houden.

Beetje vreemd is dat wel, want sinds ik een cruise maakt langs Scandinavische landen weet ik uit ervaring dat schepen in de nacht nauwelijks waarneembaar zijn. Wij zouden passerende schepen geruisloos voorbij gevaren zijn, als er vanwege de bittere kou geen ijs had gelegen.

Dat maakt de metafoor alleen maar mooier, want juist door het breken van het ijs, dus door een geluid makende omstandigheid, merkten we elkaar op.

Normalerwijs gesproken hadden we het schip niet gezien en niet gehoord. Al te gek dus, om zo over een vriendschap te spreken die geen standhoudt. Het zou meer een contact kenmerken dat nooit tot stand is gekomen.

Vriendschap is wel een dingetje, zoals ze dat tegenwoordig zeggen. Dat van dat pakketje schroom met een dun laagje chroom geloof ik niet, maar wat is het dan wel? Mensen geven er voor zichzelf definities aan die zelden gelijk zijn. Zo kan het zijn dat iemand je zijn vriend noemt terwijl je zelf denkt, ‘Je bent voor mij meer een kennis.’ Hardop zeggen doe je zulks niet…toch? Het streelt je ook wel dat iemand je zijn vriend noemt, of zelfs, zijn beste vriend.

Maar het is ook beladen, want de vriend verwacht iets van je, iets groots kennelijk, en kun je dat waarmaken? Read more